on October 31st, 1517, a young Catholic monk called Martin Luther nailed a piece of paper to the doors of the Wittenberg Castle Church. You can still visit this site in Germany today. Luther’s paper contained 95 objections or ‘theses’ that set off a theological earthquake that eventually came to be known as the Protestant Reformation. It bears this name because of escalating ‘protests’ and challenges to ‘reform’ that Luther and others made from this point onwards.

The Roman Catholic Church was earning vast sums of money by selling salvation. For example, the monk, John Tetzel, visited towns and cities selling indulgences on behalf of Pope Leo X. Indulgences supposedly speeded up entry into heaven from purgatory for yourself or your loved ones. But the Bible says nothing about indulgences or a place called purgatory.

In its corruption, the church was teaching that a person must, through good works, please God. But because every person is sinful this was impossible. Luther saw that the effect of Roman Catholic teaching on his native German people was to leave them without assurance of ever being friends with God – a situation that grieved him.

Luther’s study of the Bible, specifically Paul’s letter to the Romans, had shown him that God didn’t expect us to try to work upwards towards him to make ourselves acceptable. Rather, in his spectacular generosity, God has already reached down to us offering salvation freely through Jesus Christ.

Luther’s breakthrough was that in the death of Jesus Christ, salvation and forgiveness are free gifts from God. So, there is nothing we need to do accept trust in God. Good works can’t secure salvation. Rather, they are the response of joyful, thankful faith.

After the publication of the 95 theses Luther continued to refine his thinking and challenge the Church of Rome. Sometime later he wrote:

‘we do not depend on our own strength, conscience, experience or works, but depend on that which is outside ourselves, that is on the promise and truth of God.’

Martin Luther was a complicated man with many faults. As the leading cause of the split with the Church of Rome, his legacy is much debated. Yet his strident declaration to all the world – that salvation is ‘Sola Fide’ or ‘by faith alone’ in Jesus Christ – was much needed. It was as though a key had suddenly unlocked a door that had been ignored by many for centuries. It was an overwhelmingly exciting moment. But, of course it wasn’t a new discovery; it had been there in the pages of the Bible for almost 1500 years.

‘We do not depend on our own strength, conscience, experience or works, but depend on that which is outside ourselves, that is on the promise and truth of God.’

Martin Luther

Η Ελευθερία που χαρίζει ο Χριστός

1.Ελευθερία από τις δυνάμεις του σκότους! (Κολοσσαείς 1:13, Πράξεις 26:!8)

2.Ελευθερία από την δύναμη της αμαρτίας. (Ρωμαίους 6:18,22,7:14-25)

3.Ελευθερία από τα πάθη. (Γαλάτας 5:24, 1 Θεσσαλονικείς 4:5)

4.Ελευθερία από τις σαρκικές επιθυμίες. (1 Πέτρου 1:14, Ρωμαίους 13:14)

5.Ελευθερία από τον διεστραμμένο κόσμο. (Πράξεις 2:40)

6.Ελευθερία από τις επιθυμίες του κόσμου. (1 Ιωάννη 2:16)

7.Ελευθερία από τις αμαρτωλές επιθυμίες του σώματος. (Ρωμαίους 6:12)

8.Ελευθερία από τους κακούς διαλογισμούς. (Εφεσίους 2:3)

9.Ελευθερία από τον παλιό άνθρωπο. (Εφεσίους 4:22)

10.Ελευθερία από πειρασμούς. (1 Τιμοθέου 6:9, Ιάκωβος 1:14)

11.Ελευθερία από τις νεανικές επιθυμίες. (2 Τιμοθέου 2:22)

12.Ελευθερία από την ασέβεια και τις κοσμικές επιθυμίες. (Τίτος 2:12)

13.Ελευθερία από καταστροφικές ηδονές. (Τίτος 3:3, Ιάκωβος 4:3)

14.Ελευθερία από πλάνες. (2 Πέτρου 2:18)

15.Ελευθερία από επιθυμίες διαφθοράς. (2 Πέτρου 1:4, 3:3)

16.Ελευθερία από την πατροπαράδοτη διαγωγή. (1 Πέτρου 1:18-19)

17.Ελευθερία από την μάταια ανθρώπινη φιλοσοφία. (Κολοσσαείς 2:8)

18.Ελευθερία από την μάταια ανθρώπινη θρησκεία. (Ιάκωβος 1:26)

Τα δεσμά της αμαρτίας

1.Η αλαζονεία. (Ιάκωβος 4:16)

2.Η υπερηφάνεια. (Ιούδα 1:16, 2 Πέτρου 2:18)

3.Η ζήλεια. (Ρωμαίους 11:14, Παροιμίες 6:34, Γαλάτας 5:20)

4.Ο φθόνος. (Ιάκωβος 3:16, 1 Τιμοθέου 6:4, 1 Κορινθίους 3:3)

5.Το μίσος. (Τίτος 3:3, Παροιμίες 10:12, 26:26)

6.Η ισχυρογνωμοσύνη. (Παροιμίες 18:1)

7.Οι έριδες. (Γαλάτας 5:20, 2 Κορινθίους 12:20, 1 Κορινθίους 1:11)

8.Η έχθρα. (Γαλάτας 5:20)

9.Η καταλαλιά. (1 Πέτρου 2:1, Ιάκωβος 4:11)

10.Η φιλαργυρία. (1 Τιμοθέου 6:10)

11.Οι σαρκικές επιθυμίες. (Ιούδα 1:16, 18, 2 Πέτρου 1:4, 2:18, 1 Πέτρου 1:14)

12.Η αυτοδικαίωση. (Λουκάς 18:9, 20:20, Ματθαίος 23:28)

13.Η περιφρόνηση των άλλων. (Λουκάς 18:11, Ιεζεκιήλ 25:6,15, Παροιμίες 11:12)

14.Η απιστία στο Θεό. (Ρωμαίους 3:3, Εβραίους 3:19)

15.Η καύχηση. (Γαλάτας 6:13, Ιάκωβος 4:16)

16.Η επίδειξη. (2 Βασιλέων 20:13)

17.Η υποκρισία. (1 Πέτρου 2:1, Γαλάτας 2:13, Μάρκος 12:15)

18.Οι διχοστασίες. (Γαλάτας 5:20)

19.Οι αιρέσεις. (Γαλάτας 5:20)

20.Οι θυμοί και οι μάχες. (2 Κορινθίους 12:20)






Μήποτε έλθω και πατάξω την γην με ΑΝΑΘΕΜΑ' (Μαλαχίας: δ’ 6).

 Αυτά είναι τα τελευταία λόγια της Παλαιάς Διαθήκης, ΑΝΑΘΕΜΑ!!! Τι τρομερό αλήθεια, να πέσει κανείς στα χέρια του Ζωντανού Θεού για κρίση! Η Παλαιά Διαθήκη δίδαξε τον τότε αρχαίο κόσμο, πώς πρέπει να περπατάει στον δρόμο του Θεού, εάν θέλει να δει κάποτε το πρόσωπο Του. Η αμαρτία όμως, πλούσια και περίσσια, δεν άφηνε τον άνθρωπο να ανοίξει τα μάτια του και να δει την αλήθεια κατάματα, Τι να πρωτοθυμηθούμε από την Παλαιά Διαθήκη; Για την αποστασία και ανταρσία του ανθρώπου ενάντια στον Θεό; Τον Αδάμ που υπάκουσε στην Εύα αντί στο Θεό; Τον Κάιν που σκότωσε τον Άβελ; Τον κόσμο ολόκληρο που χάθηκε με τον κατακλυσμό, πλην του Νώε με την οικογένεια του; Την Βαβέλ, που έκτιζαν πύργο να φτάσουν στον Θεό; Τα Σόδομα και Γόμορρα; Την απιστία του λαού Ισραήλ, κατά την έξοδο τους από την Αίγυπτο; Τον Σαμψών που πρόδωσε το μυστικό του στην Δαλιδά; Τον Δαβίδ που θέλησε την γυναίκα του στρατηγού του; Τον Σολομώντα που ενώ τα είχε όλα, έχασε τα πάντα, λόγω της αμαρτίας του με ξένες γυναίκες; Και τόσα πολλά παραδείγματα που μας αποδεικνύουν πόσο είναι διεφθαρμένη η καρδιά του ανθρώπου.

 `Ένα μεγάλο ΑΝΑΘΕΜΑ μας άξιζε και θα χάναμε μια πάντα αυτό που ο Θεός έκανε να απολαμβάνουμε,... την αιώνια ζωή. Θα ήταν άδικος τότε ο Θεός; ΟΧΙ, γιατί η δικαιοσύνη Του Θα φαινόταν τρανή μπροστά μας, όπως φάνηκε και η ΜΕΓΑΛΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ. Αυτή η αγάπη είναι πράγματι ανεξήγητη! Στο ευαγγέλιο του Ιωάννη 3.16, διαβάζουμε: " Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον". Αυτή η αγάπη έγινε για εμάς το αντίδοτο από το δηλητήριο που πίναμε και σίγουρα θα μας σκότωνε, Τα λύτρα που έπρεπε να πληρώσουμε για να ελευθερωθούμε από τα δεσμά της αμαρτίας, τα πλήρωσε ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ, που έγινε ο ίδιος κατάρα και αμαρτία, (Γαλάτας: 3, 13) για να μπορέσουμε να ξεφύγουμε εμείς αυτό το ΑΝΑΘΕΜΑ που μας απειλούσε.

 Ο ίδιος ο Χριστός, από Θεός Ισχυρός (Ησαΐας: θ: 6) πήρε μορφή δούλου, και έχυσε το άγιο Αίμα Του για να μας χαρίσει μια νέα περίοδο ζωής, την περίοδο της Χάρης. Ας το προσέξουμε καλλίτερα αυτό, ΧΑΡΙΣ και μόνο ΧΑΡΙΣ, '" διότι κατά χάριν είσθε σεσωσμένοι διά της πίστεως. και τούτο δεν είναι από σας, Θεού το δώρον ουχί εξ έργων, διά ναι μη καυχηθή τις" (Εφεσίους: 2, 8). Αυτό το δώρο της κατά Χάριν Σωτηρίας, δεν το δέχονται πολλοί, ενώ άλλοι Το επιφορτίζουν με βάρη, που ούτε με το μικρό τους δάκτυλο δεν θέλουν να κρατήσουν. 'Όλοι αυτοί όμως βρίσκονται ακόμα στο ΑΝΑΘΕΜΑ. Για να βρεις την Χάρη του ΙΗΣΟΥ ΧΡΗΣΤΟΥ , πίστεψε σ' Αυτόν, αγάπησε Του και κάνε ότι Αυτός σου ζητάει. Πρόσεχε 'τι ακούς, τι διαβάζεις και πώς "περπατάς; `Όταν όλα αυτά συμφωνούν με τον Λόγο Του Θεού, να τα δεχτείς. Αν όχι, απόρριψε Τα, Στην χώρα μας την Ελλάδα, δυστυχώς, υπάρχει πνευματικό σκοτάδι, κι αυτό οφείλεται στην "κεφαλή" της εκκλησίας και στην κακοδοξία των μισθωτών ποιμένων (Ιωάννης: 1-15).

Ο Μόνος Αρχιερέας μας είναι ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ και μας έδωσε το προνόμιο όσοι πιστεύουμε σ' Αυτόν, να γίνουμε Βασιλείς και Ιερείς στον Θεό, προσφέροντας πνευματικές θυσίες σ' Αυτόν (Α' Πέτρου: 2, 5), και (Αποκάλυψις: 1, 6).

 Που ήμασταν και που φτάσαμε! Από το Ανάθεμα Λοιπόν, μπήκαμε στην Χάρη και μπορούμε πλέον ελεύθερα μέσω του ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ να επικοινωνούμε με τον Ζωντανό θεό, δίχως την Ψευδομεσιτεία κάποιου άλλου προσώπου. 'Ένα τέτοιο δώρο θα το αρνηθείς; Μήπως θα ρωτήσεις κι' εσύ, όπως κάποιοι άλλοι για την αξία του δώρου; Προσβάλεις Αυτόν που σου το δωρίζει. Το χέρι της Σωτηρίας απλώθηκε, πιάσε το πριν να είναι αργά. Τελειώνει η περίοδος της Χάριτος και η κιβωτός θα κλείσει. Μη βρεθείς έξω, γιατί υπάρχει το ΑΝΑΘΕΜΑ.

'Έλα στην Χάρη του Χριστού, είναι όφελος σου. Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΥΛΟΓΗΣΕΙ.